yorgun,bitkin,bezmis olup sükunetini koruyan ruhumuzu söyle bir silkeleyip karsimiza alip konusma ihtimalimiz olsaydi onunla yani kendimizle neler konusurduk?
Evet,Biz Insanlarin basindan kötü olaylar gecebilir,dönüm noktamiz olabilir hayatimiz komple degisebilir.Örnegin;hayata daha sIkIca tutunabiliriz veya,bocalayip suskun ve durgun bi halet-i ruhiye icinede bürünebiliriz.Hayat bu,Mutlulugu tam iskaladigimizi sandigimiz;ve kendimizi o kulak tirmalayan sevinc cigligi seline biraktigimiz an,o sevinc yanlis bir anonsdan ibaret olabilir örnegin.Hayat bu;Inisleriyle cikislariyla kabul etmek durumundayiz.Üzüldügümüz her konu ahvalimizi susturuyorsa.Zamanla kendimizle ugrasmaya baslayip,kendi kendimize Kötü tenkitlerde bulunuyorsak;Git gide basiretsiz bir insana dönüsüyorsak.Birseyler yapmaliyiz.Evet yapmaliyiz!
Ruhumuzu silkeleyip karsimiza almaliyiz!;Kendimizle yüzlesmeliyiz,Gecmis ve gelecegimizle yüzlesmeliyiz.Nasil'mi?kötü günleri hatirlama pahasinada olsa,Tüm gecmisi göz önünden gecirmeliyiz,Dogrularimizi ve yanlislarimizi tek tek gözden gecirmeliyiz.YAnlislarimizi daha bi dikkatli gözden gecirmeliyiz,hem onlardan bir ders cikarmali,Hemde Yaptigimiz yanlislarin iyi yönünü görmeliyiz.Her hayirin icinde bir ser,her serrin icindede bi hayir vardir hepimizinde bildigi gibi.Yani demem o ki,KEndimizi hatalarimizla sevmeliyiz,Hatalarimizla benimsemeliyiz.Aksi taktirde bu böyle ne gider,nede biter..ee'bu durumda napmaliyiz?
Kendimizi sevmeliyiz öncelikle.münzevi bi hale bürünmek yerine,Eglenmeliyiz,Hayatin icine,Derinlerine dalmaliyiz,Gecmise Inat Yapilan yanlislara ve ugranilan Hayal kirikliklarina inat!.Ruhumuzu önce Affetmeliyiz,zan altinda birakmamaliyiz.Her insan yasadigi olumsuz vakaadan sonra,magdur tarafta olsa;karsi tarafin bencil ve egoist olup üste cikmasi sonucunda,zamanla kendini sorgular,kendi acigini arar.vicdani rahat vermez cunku..Acaba gercekten kabahat bendemi diye düsünür,Konu her ne olursa olsun ister Is ister Ask ister Aile Ister Okul her durumda bu aynidir.Iste bu Hususta önemli olan kendimizi tanimamiz,sevmemiz,ve kendimize güvenmemizdir.
Kendimize zaman ayirmaliyiz,örnegin Bi Sergiye Tek basina gitmeliyiz,Bir Bir Müzikale veya bir Tiyatro oyununa yanimizda kimseyi götürmeden gitmeliyiz.Sinemadaki filme bi basina gitmeliyiz,Uzun Uzun yürüyüsler yapmaliyiz Merkezde Vitrinlere bakmaliyiz,Sürekli Kitap okumaliyiz,Gezmeliyiz görmeliyiz,ama tek basina.En azindan kendimizi taniyana kadar.Evet!, basbasa olmaliyiz,Ruhumuzla..Önce onu bi güzel silkeleyip tüm pisliklerden,Atiklardan,Iftiralardan,zan Altinda Kalmalardan ve Ihanetlerden arindirmamiz gerek,Ardindan Kendi Hatalarimizla,Yanlislarimizla barisik olmamiz,Onlari kabullenmemiz gerek..ve son olarak aynanin karsisina gecip en güzel gülücügümüzü takinip kendimize gülümsememiz gerek..
Anca böyle sad olup gülebiliriz bu Hayatta..
Sevgiler Burcu =)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder